قدیما هیچوقت تنهایی و سکوتو درک نمیکردم همیشه پر از هیجان شاید فکر میکردم زندگی همه ادمها تا ابد همینطور شاد و پرهیجان باقی میمونه
تنهایی مفهوم نداشت
بغض مفهمو نداشت
تاریکی ترس نداشت
اشک مسخره بنظر میومد
ولی بزرگ که شدم ارزو میکنم
ای کاش هیچوقت بزرگ نمیشدم
و چه دنیایی بود دنیای کودکی.....
گذشت ......
وای کاش زمان همان دورانها متوقف میشد.....
ما را در سایت بغض دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 110